Przesylka Z Salonik by LUDLUM ROBERT

Author:LUDLUM ROBERT [LUDLUM ROBERT]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-08T09:55:43.665000+00:00

CZĘŚĆ DRUGA

rozdział 1

1

Czerwiec 1973Mężczyźni.

“To już zupełnie dorośli mężczyźni – pomyślał Victor Fontine, obserwując swoich synów krążących osobno między gośćmi w jaskrawym słońcu. – A ponadto bliźniacy”.

Czuł, że to ważne, choć nie widział potrzeby dłużej się nad tym rozwodzić. Już chyba od lat nikt nie mówił o nich “bliźniacy”. Poza Jane i nim samym, oczywiście. Bracia – tak; ale bliźniacy. Dziwne, jak bardzo to słowo wyszło z użycia.

Być może przy okazji przyjęcia na chwilę odgrzebie się je z zapomnienia. Jane ucieszyłaby się z tego. Dla niej zawsze pozostali jej bliźniakami.

Popołudniowe przyjęcie w domu na North Shore na Long Island wydano właśnie dla nich – z okazji ich urodzin. Trawniki i ogrody z tyłu domu nad przystanią i brzegiem morza zamieniono w ogromną fetę champetre na świeżym powietrzu, jak to nazwała Jane. “Piknik dla dorosłych. Nikt ich już dzisiaj nie urządza. A my tak!” Niewielka orkiestra grała na południowym krańcu tarasu dostarczając muzycznego podkładu dla niezliczonych rozmów. Długie stoły uginające się pod ciężarem przekąsek ustawiono na wielkiej połaci wypieszczonego trawnika. Dwa bary umieszczone z obu boków prostokątnego bufetu miały ogromne powodzenie. Fetę champetre. Victor nigdy przedtem nie słyszał tego określenia. Nigdy przez całe trzydzieści cztery lata ich małżeństwa.

Jak te lata przeleciały! Zupełnie jakby trzy ich dziesiątki wtłoczono w kapsułę czasu i wystrzelono w niebo z niewiarygodną prędkością po to tylko, by kapsuła ta wylądowała, została otwarta, a jej zawartość przejrzana przez uczestników doświadczenia, którzy po prostu byli tylko trochę starsi.

Andrew i Adrian znaleźli się znów blisko siebie. Andy gawędził z Kempsonami przy stole zastawionymi górami kanapek. Adrian stał koło baru, pogrążony w rozmowie z kilkoma młodymi ludźmi, których ubiór dawał jedynie mgliste wyobrażenie o płci danej osoby. Pasowało do Andrew to, że dotrzymywał towarzystwa Kempsonom. Paul Kempson był prezesem Center Electronics, miał dobre notowania w Pentagonie. Podobnie, rzecz jasna, jak Andrew. Adrian natomiast został bez wątpienia osaczony przez studentów skorych do zasypania pytaniami tego prokuratora, co to nie owijał rzeczy w bawełnę.

Victor spostrzegł z pewną satysfakcją, że bliźniacy górowali wzrostem nad tymi, wśród których stali. Nic w tym dziwnego – ani on, ani Jane nie należeli do osób niskich. Byli do siebie dosyć podobni, choć nie jak dwie krople wody. Andrew był niemal blondynem; Adrian miał włosy ciemne, kasztanowe. Obaj mieli wyraziste rysy twarzy, łączące w sobie rysy jego i Jane, ale każdego cechowała niepowtarzalna indywidualność. Za to oczy mieli takie same. Intensywnie błękitne, o świdrującym spojrzeniu – oczy Jane.

Czasami, w bardzo jasnym słońcu lub głębokim cieniu, można ich było ze sobą pomylić. Ale tylko w takich sytuacjach. Żaden nie cierpiał z tego powodu. Obaj cenili sobie niezależność.

Jasnowłosy Andrew poświęcił się bez reszty zawodowej karierze wojskowej. Wpływy Victora zapewniły mu kongresową nominację do West Point, gdzie Andrew wyraźnie się wybijał. Odbył dwie służby frontowe w Wietnamie, choć gardził sposobem, w jaki prowadzono tę wojnę. “Wygrać albo się wynieść” brzmiało jego credo, ale nikt go nie słuchał, a Andrew nie był pewien, czy sprawiało mu to jakąś różnicę. Ta wojna była po prostu skazana na przegranie. Sajgońska korupcja osiągnęła niebywałe rozmiary, z niczym nieporównywalne.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.